Wet consumentenkrediet

De wet op het consumentenkrediet in België, vastgelegd op 12 juni 1991, regelt de voorwaarden waaronder consumenten krediet kunnen aangaan voor privé-uitgaven zoals de aankoop van roerende goederen (bv. auto, televisie) of diensten (bv. trouwfeest). De wet heeft als doel consumenten te beschermen tegen onduidelijke of oneerlijke kredietpraktijken en legt verplichtingen op aan kredietgevers en bemiddelaars, zoals transparantie over kosten, maximale rentepercentages en duidelijke contractvoorwaarden. Een consumentenkrediet is dus een lening die een particulier afsluit voor niet-professionele doeleinden, en die onderworpen is aan strikte regels inzake informatieverstrekking, terugbetaling, en kostenberekening.

Updated: 19/03/2026

De definities die onder dit punt worden weergegeven reflecteren de Belgische situatie; tenzij anders vermeld. De teksten zijn bedoeld om concepten in dagelijkse taal samen te vatten en dienen niet als alomvattend of definitief te worden begrepen. Suggesties of aanpassingen mogen altijd naar glossary@tcm.be  verstuurd worden.